როგორ გავიგოთ, რა არის „ეგზისტენციალური კრიზისი“ და როგორ დავაღწიოთ მას თავი
როგორ ამოვიცნოთ ეგზისტენციალური კრიზისი?
ეგზისტენციალური კრიზისი არ არის დეპრესია (თუმცა შეიძლება ჰგავდეს მას). მისი მთავარი ნიშნებია:
- აზრის დაკარგვა: ის საქმეები, რომლებიც ადრე სიხარულს განიჭებდათ, ახლა უსარგებლო გეჩვენებათ.
- არჩევანის შიში: გრძნობთ, რომ ცხოვრებაში ბევრი გზაა, მაგრამ არ იცით, რომელია „თქვენი“.
- იზოლაციის შეგრძნება: გგონიათ, რომ მხოლოდ თქვენ ფიქრობთ ამ საკითხებზე და სამყარო ზედმეტად ქაოსურია.
მიიღეთ კრიზისი, როგორც „გამოღვიძება“
ეგზისტენციალისტი ფილოსოფოსები (მაგალითად, ჟან-პოლ სარტრი ან ვიქტორ ფრანკლი) მიიჩნევდნენ, რომ კრიზისი არის მომენტი, როცა ადამიანი აცნობიერებს საკუთარ თავისუფლებას.
ინსტრუქცია: ნუ შეგეშინდებათ ამ მდგომარეობის. უთხარით საკუთარ თავს: „ჩემი ძველი ვერსია დასრულდა, ახლა ახალი უნდა შეიქმნას“. ეს არის შანსი, თავად დაუწეროთ სცენარი თქვენს ცხოვრებას.
როგორ დავაღწიოთ თავი კრიზისს: პრაქტიკული ნაბიჯები
ნაბიჯი 1: გადახედეთ თქვენს ღირებულებებს ჩამოწერეთ 5 რამ, რაც დღეს თქვენთვის მართლა მნიშვნელოვანია. ხშირად კრიზისი იმიტომ ჩნდება, რომ ჩვენ სხვისი (მშობლების, საზოგადოების) მოლოდინებით ვცხოვრობთ. ამოშალეთ ის, რაც თქვენი არ არის.
ნაბიჯი 2: იპოვეთ მცირე აზრი ყოველდღიურობაში ვიქტორ ფრანკლი ამბობდა, რომ აზრი არ არის რაღაც გლობალური, ის აქ და ახლაა. იპოვეთ ერთი მცირე მიზანი დღისთვის: დაეხმარეთ ვინმეს, ისწავლეთ ერთი ახალი სიტყვა ან უბრალოდ დააკვირდით ბუნებას.
ნაბიჯი 3: იმოქმედეთ შიშის მიუხედავად ეგზისტენციალური კრიზისიდან გამოსავალი მხოლოდ მოქმედებაა. ნუ ელოდებით „გათენებას“ უმოქმედოდ. დაიწყეთ მცირე ცვლილებებით — ახალი ჰობი, ახალი მარშრუტი სამსახურამდე ან ახალი წიგნი.
როგორ ვაქციოთ კრიზისი შესაძლებლობად?
კრიზისი გაიძულებთ, რომ იყოთ გულწრფელი საკუთარ თავთან.
შექმენით რაიმე: ხატვა, წერა ან მებაღეობა — შემოქმედება ეხმარება ადამიანს საკუთარი „მე“-ს გამოხატვაში.ესაუბრეთ სხვებს: გაგიკვირდებათ, რამდენ ადამიანს გამოუვლია იგივე. გამოცდილების გაზიარება ამსუბუქებს ტვირთს.