ბლოგერმა გაგვიზიარა, როგორ შევცვალოთ ცხოვრება უკეთესობისკენ მხოლოდ ერთ დღეში — პოსტს უკვე 169 მილიონი ნახვა აქვს
მეთოდიკის არსი ასეთია:

დილა - „ფსიქოლოგიური გათხრები“:
ავტორი გვთავაზობს გამოვყოთ 15–30 წუთი საკუთარი შიშების, უკმაყოფილებისა და ჩივილების შესახებ გულწრფელი პასუხების გასაცემად. ეს დაგეხმარებათ გააცნობიეროთ სიღრმისეული მოტივები და დაინახოთ ცხოვრების რეალური სურათი.
დღე - „ავტოპილოტის შეწყვეტა“:
კოუ გვირჩევს, შევქმნათ შეხსენებები და მოვლენები, რომლებიც მუდმივად დაგვაბრუნებს ამ კითხვებთან და ხელს შეგვიშლის ჩვეული შაბლონებით ცხოვრებაში.
საღამო - შედეგების შეჯამება: ასეთი დღის შემდეგ უნდა მოხდეს თუნდაც ერთი „გონების განათება“ (ინსაიტი), რომელსაც უნდა ჩაეჭიდოთ და თქვენს პიროვნებაში მოახდინოთ მისი ინტეგრირება.
დასასრულს, საჭიროა წლის, თვისა და დღის მიზნების დასახვა. დღის მიზანი არის მინიმალური ამოცანა, რომელიც პროგრესის საწყისი წერტილი გახდება. მათი შესრულება კი ვიდეოთამაშად უნდა აქციოთ:
- წლიური მიზანი — „მისია“;
- თვიური პროექტი — „ბრძოლა ბოსთან“;
- ყოველდღიური ნაბიჯები — „დავალებები“ (Quests);
- შეზღუდვები — „წესები“, რომლებიც შემოქმედებითობას ასტიმულირებს.
ავტორი დარწმუნებულია, რომ რაც მეტს ითამაშებს ადამიანი ამ „თამაშს“, მით უფრო სწრაფად მიაღწევს სასურველს. ეს მიდგომა გეხმარებათ „ნაკადის მდგომარეობაში“ (Flow) შესვლაში, სიმკვეთრისა და მოტივაციის შენარჩუნებაში.
მომხმარებლების აზრი
მომხმარებელთა მოსაზრებები ამ მეთოდიკის შესახებ გაიყო. ზოგიერთმა ირონიისგან თავი ვერ შეიკავა:
„Grok, მოკლედ ჩამომიწერე მთავარი პუნქტები, რომ ცხოვრება 10 წუთში შევცვალო იმის ნაცვლად, რომ ამაზე მთელი დღე დავხარჯო“ — Ryan Danz.
„მოკლედ რომ ვთქვათ: დაისახეთ მიზნები და იარეთ მათკენ“ — Lord.JamiΞ.V.Shill.
ერთ-ერთმა მომხმარებელმა ყურადღება გაამახვილა იმაზე, თუ რამდენმა ადამიანმა შეინახა პოსტი (Bookmark), რათა მოგვიანებით (ან არასდროს) წაეკითხა:
„226 ათასი ადამიანი, ვინც საქმეებს სამომავლოდ დებს, ჩემი ჩათვლით“.
თუმცა, პოზიტიური გამოხმაურებებიც ბევრი იყო:
„ყოველთვის სასარგებლოა დაფიქრდე ცხოვრებაზე, რომელიც არ მოგწონს, რათა შემდეგ რაღაც უკეთესისკენ დაიძრა. შესანიშნავია!“ — SENSEI.
სხვებმა აღნიშნეს, რომ ცხოვრების ასე სწრაფად შეცვლა შეუძლებელია, რადგან მხოლოდ მეთოდიკის აღწერის წაკითხვას სჭირდება მთელი დღე.
სტატია მართლაც ძალიან გრძელი გამოვიდა.
თქვენ რას ფიქრობთ: ეს მორიგი უშინაარსო სამოტივაციო პოსტია თუ რეალურად მომუშავე სახელმძღვანელო?